Richtinggever
Energetisch Therapeut en Coach

 

Home | Blogs | Contact

Leer je energie opladen én vasthouden

 
 
Marcel Claessens
Aanbod
Blog
Reiki
Ervaringen
Contact

Blogs van Marcel Claessens


Geld, Liefde en Kracht(11 januari 2013)
Geld, Liefde en Kracht, voor veel mensen die ik ontmoet zijn het drie totaal verschillende dingen. Geld is een noodzakelijk kwaad, of iets wat ze te weinig hebben, kracht staat gelijk aan misbruik en onderdrukking en liefde, tja, daar gaat het allemaal om.


Voor mij is het allemaal hetzelfde, althans: het zijn drie verschillende vormen van dezelfde energie. En die hebben dezelfde waarde. En voor die drie verschillende verschijningsvormen gelden dezelfde universele wetten. Het werkt namelijk pas als het stroomt. En stromen betekent dat je het kunt ontvangen, vasthouden én doorgeven. De waarde of (onbewuste) overtuiging die je ten opzichte van een vorm hebt, geldt  ook voor de andere twee verschijningsvormen. Als je liefde alleen maar kunt geven, maar moeilijk ontvangen, geldt dat ook voor geld en kracht. Als je gelooft dat geld iets is waarvan jij geen overvloed verdient, dan zal dat ook z’n weerslag hebben op de liefde en kracht die je ontvangt.


Als je in staat bent om je oude overtuigingen los te laten, dan ontdek je dat je met alle drie de vormen liefdevol kunt omgaan. Met geld kun je hele mooie dingen doen, voor jezelf en voor anderen. Liefde is iets wat je onvoorwaardelijk kunt ontvangen en geven. En ook kracht kun je inzetten voor jezelf en voor anderen. Ik hoorde iemand eens zeggen: “Jezus leefde de weg van Liefde, maar hij veegde wel de tempel schoon”.


Voor mijn gevoel ‘werkt’ het ook alleen als het NU stroomt. Dus geld oppotten voor later, als appeltje voor de dorst, dat werkt niet. Het werkt alleen als het nu stroomt. En het stroomt niet als ontvangen, bezitten, of doorgeven ontbreekt. Neem eens een moment om te kijken waar jij aan denkt bij geld, liefde en kracht. Denk je aan het ontvangen, het bezitten, of het geven?

Met dank aan A. Luijerink


 

Druk, druk, druk (Dinsdag 3 Juli 2012)
De laatste tijd valt het mij weer op hoe druk we allemaal zijn. Vraag je iemand hoe het is, dan luidt het antwoord: “druk, druk, druk”. En de reactie daarop is vaak: “oh, dat is beter dan het tegenovergestelde”.

Het zijn vaak de mensen die het goed voor elkaar hebben die zo druk zijn. Degene die twee banen tegelijkertijd hebben om te kunnen rondkomen, hoor je dat niet zeggen. Zij zijn niet ‘druk’, zij zijn ‘moe’. Het zijn dus de mensen die zichzelf hebben opgelegd dat ze druk zijn. Werk en verplichtingen die we ‘vrijwillig’ op ons hebben genomen. Onze ambitie maakt ons druk, en misschien wel de angst voor wat we in onszelf ontdekken als we het niet druk zouden hebben.

Bijna iedereen die ik ken is druk. En voelt zich schuldig als ze niet druk zijn. Laatst belde ik een vriend om wat af te spreken. Hij zei dat hij nogal druk was en dat we misschien volgende maand konden bellen om wat af te spreken. Hallo?! Ik belde je NU om iets af te spreken, niet om te agenderen wanneer we afspreken om iets af te spreken…

Ik weet nog dat ik vroeger ging spelen na school. Lekker naar buiten, misschien even huiswerk maken, maar vooral afspreken met vriendjes en vriendinnetjes. Voetballen, het bos in, naar de film, stappen, kletsen, lezen en ik dacht dat het altijd zo zou zijn.

Het huidige druk zijn is niet perse een noodzakelijkheid of onvermijdelijkheid, maar iets waar we voor gekozen hebben. Het Calvinistische idee dat je moet werken voordat je van een vakantie mag genieten, is diep geworteld. Als ik iemand spreek die vakantie viert, of dat net heeft gedaan, hoor ik steevast hoe lekker het was om niets te hoeven doen, om niet 24/7 met werk bezig te zijn. Of beginnende zelfstandige ondernemers, die zeggen over hoe fijn ze het vinden hun eigen tijd in te kunnen delen. Het is toch niet dat iemand graag in de file staat of wordt geleefd door de mails in de inbox? En toch doen we het blijkbaar allemaal.

Drukte lijkt een excuus om te kunnen aantonen dat je bestaat, dat jouw leven niet zinloos is, niet leeg is. Laatst sprak ik een vriendin die in de horeca werkte die me vertelde dat ze per uur 5 minuten mocht pauzeren. Tijd om te lunchen was er niet. Ik kan me nauwelijks voorstellen dat je zo onmisbaar bent, dat je werk zo belangrijk is, dat je geen tijd hebt om te eten.

Gisteravond vroegen vrienden of ik zin had om even naar hun bootje te komen, te BBQ’en en ontspannen bij te praten. In eerste instantie zei ik dat ik daar te druk voor was. Ik moest nog een blog schrijven, een offerte verzenden en nog veel meer. Gelukkig bedacht ik me dat rust voor de geest net zo belangrijk is als vitaminen voor het lichaam. Ik heb een heerlijke avond gehad en ben vandaag met veel (meer) energie en inspiratie aan de slag gegaan.

Juist niet druk zijn, noem het luiheid als je wilt, geeft rust, stilte en ontspanning. En in die momenten heb je tijd voor reflectie, tijd om te dromen en dan ontstaan er nieuwe ideeën en krijg je inspiratie. Bovendien kies ik als het moet voor vrije tijd boven geld. Ik geloof dat de beste investering voor mijn korte tijd op aarde is om die door te brengen met de mensen van wie ik houd. Dus drink ik liever nog een wijntje met Paolo, heb ik nog een goed gesprek met Frank en lach ik nog een keer met Eva, dan dat ik straks denk “had ik maar harder gewerkt”. Het leven is te kort om het druk te hebben!

Met dank aan Tim Kreider


Schrijfcafe (Dinsdag 17 Januari 2012)
Onlangs ben ik naar een “schrijfcafé” geweest.

Ik had me aangemeld omdat ik samen met iemand het plan heb opgevat een boek te schrijven over mannelijke en vrouwelijke energie. In de aankondiging stond dat het een ongedwongen ochtend zou zijn om inspiratie op te doen, te onderzoeken, te ontmoeten, te delen en je te laten verrassen.

In een restaurant in Hoofddorp met prachtig uitzicht over een plas, werden door een stralende Linda verschillende korte schrijfoefeningen gegeven. Iedereen zat met z’n vieren aan een tafeltje en na elke korte schrijfoefening, werd je uitgenodigd om jouw verhaal te delen. Uiteraard mocht je ook ‘passen’. Ik kwam weer eens tot het inzicht dat we allemaal niet zoveel verschillen van elkaar. We hebben dan wel(licht) onze ‘unieke’ problemen, vragen en zoektocht, maar als je goed kijkt en luistert, zie je de overeenkomsten. Een docent tijdens mijn opleiding zei eens: “we zijn allemaal zielen, op weg naar het Licht”.

Die ontdekking inspireerde mij bij de laatste schrijfoefening, een rondeel (een rondeel is een dichtvorm waarbij de 1e, 4e en 8e regel hetzelfde zijn en de 2e en 7e regel ook):

Wij zijn allemaal hetzelfde
Met onze eigen antwoorden en kansen
Voor onze unieke vragen en problemen

Wij zijn allemaal hetzelfde
Zien de weg makkelijker voor een ander
Dan die voor onszelf

Met onze eigen antwoorden en kansen
Zijn wij allemaal hetzelfde

Het was een ochtend vol inspiratie, zelf-onderzoek, delen, mooie ontmoetingen en een verrassend inzicht!


Wachten op een crisis? (Vrijdag 21 Oktober 2011)
Heb je een crisis of trauma nodig om veranderingen in je leven aan te brengen?

Nee is het antwoord. Toch gebeurt het vaak dat mensen pas na een crisis de stap zetten om bewust te werken aan hun persoonlijke ontwikkeling. Ineens is er het einde van de financiële zekerheid, eindigt een relatie, overlijdt een geliefde, of word je ziek. En dan ben je even de weg kwijt. Hoe nu verder? In ieder geval niet meer op dezelfde manier als voorheen.

Een crisis ‘overkomt’ ons vaak wanneer we een verandering blokkeren, doordat we vasthouden aan oude patronen en niet de kracht hebben om deze vrijwillig los te laten. De crisis komt ons dan als het ware te hulp. Dan pas gaan we aandacht besteden aan ons gedrag en ontdekken we dat we vasthouden aan emoties van lang geleden. De hevigheid van een crisis is vaak direct evenredig aan onze weerstand. Weerstand bieden aan de verandering die probeert plaats te vinden, de verandering in de richting van je natuurlijke groei, versterkt de ellende.

Als je de problemen echter onder ogen ziet als ze nog klein zijn, en de noodzakelijke maatregelen neemt, is een crisis niet nodig. Die weerstand tegen een verandering kan vele oorzaken hebben. De angst voor verandering, frustratie, machteloosheid, het gevoel dat je leven uiteen zal vallen. Jij bent echter degene die de verandering, de transformatie zal moeten realiseren! Die transformatie is bedoeld om keuzen en gedrag, die niet meer bij je passen, te veranderen. Natuurlijk kan het moeilijk zijn wanneer alles wat vertrouwd was, wegvalt en je je verloren voelt. Neem je echter de verantwoordelijkheid om alles te elimineren wat niet goed was in je leven, dan kun je het leven weer vormen zoals jij dat wilt.

Je hoeft daarvoor echter niet op de crisis te wachten. Sterker nog: waarom wachten en leren vanuit lijden, in plaats van leren en veranderen vanuit liefde, plezier en inspiratie? Wanneer je voelt, weet, besluit dat je niet het leven leeft zoals je dat wilt leven, dan kun je eerder in actie komen. Wanneer je aandacht besteedt aan de kleine problemen, en daar op een nieuwe manier op reageert, dan kan dat al voldoende zijn om een verandering teweeg te brengen. Een praktische, succesvolle manier om daaraan te werken is mediteren. Tijdens een meditatie geef je je onbewuste niet langer de controle, maar word je je juist bewust van je onbewuste en heb je de mogelijkheid om jezelf als het ware te herprogrammeren. Wie wil ik echt zijn? Hoe wil ik dat mijn leven er uit ziet? Tijdens meditatie kun je je authentieke zelf beter leren kennen, je bewust worden van je onbewuste gedrag en eerlijk zijn naar jezelf. Dat mediteren hoeft niet noodzakelijk op een “kussentje” plaats te vinden, maar kan ook als je in de natuur wandelt, of met iets creatiefs bezig bent.

Bedenk wel: als je hetzelfde doet, krijg je ook hetzelfde resultaat! Je persoonlijkheid creëert je persoonlijke realiteit. En je persoonlijkheid bestaat uit wat je denkt, wat je doet en wat je voelt. Als je dus wilt dat je realiteit verandert, moet je in ieder geval één van die drie veranderen. En dat kan (makkelijk) tijdens een meditatie. Zoals Gandhi al zei: “Be the change you want to see in this world”. Durf je over te geven aan de toekomst die nog moet komen, in plaats van vast te houden aan je verleden. Jij hebt het vermogen die nieuwe toekomst nu al te creëren.
Ik help je daar graag bij!


Aura beheer (Donderdag 26 Mei 2011)
Vandaag twitterde ik met iemand over het jezelf beschermen tegen negatieve energieën. Mensen die na een middag in de stad, of na een bezoek aan een feestje volkomen uitgeput zijn. Ze hebben de negatieve energie (zorgen, verdriet, geklaag, jaloezie, boosheid, teleurstelling) van anderen als een spons geabsorbeerd en niet voldoende los kunnen laten. Als je dat herkent, is het een goed idee om je aura wat bewuster te beheren. Met aurabeheer bedoel ik dat je jouw eigen energieveld schoon houdt en beschermt tegen negatieve energieën van anderen.

Dat betekent niet dat je je afsluit voor anderen, je kunt nog steeds luisteren, meeleven en empathie opbrengen, alleen maak je hun negativiteit niet tot de jouwe. Net zoals je voordeur, die staat ook niet altijd open. Jij bepaalt wie je binnen laat en je laat ze ook weer naar buiten gaan. Hoe doe je dat nu, je aura beheren?

Ik werk met cliënten meestal als volgt (en dit kun je zelf ook).

Je kunt je je aura voorstellen als een energieveld dat om je heen zit. Het is de weerspiegeling van je fysieke lichaam en tevens van je emoties, je gedachten en je spirituele processen.
Het is van belang dat je aura niet te groot is, want dan heb je de neiging om emoties, gedachten of zelfs pijnen van anderen over te nemen. Het is ook van belang dat je aura niet te klein is, want dan sta je onvoldoende open voor contact met de buitenwereld en voel je je vaak zenuwachtig en angstig. Ideaal in het dagelijks leven is een eivormig aura, waarvan je fysieke lichaam het middelpunt is, met een grootte van 60 cm tot 1 meter (één armlengte).

1. Ga ontspannen zitten, (als je ervaring hebt met gronden, grond je jezelf), sluit je ogen.
2. Spreek de intentie uit: “het is mijn intentie om mijn aura op de voor mij nu juiste grootte te brengen. Eén armlengte voor me, één armlengte achter me, één armlengte links van me, één armlengte rechts van me, één armlengte boven me en één armlengte onder me”.
3. Vervolgens spreek je de intentie uit: “het is mijn intentie om de wanden van mijn aura weer dicht en glad te maken”.
4. Je kunt je hiervoor een regenbui van goudkleurig licht, of een gouden wind voorstellen die over en in je aura stroomt.
5. Vervolgens kun je een reusachtig violet vuur visualiseren dat je gehele aura vult (als je het moeilijk vindt om te visualiseren, spreek je weer gewoon de intentie uit). Dit vuur maakt niets kapot. Het violette vuur transformeert alles wat negatief is, wat niet in je aura thuishoort.
6. Als je wilt kun je nu nog beschermende rozen plaatsen aan de grenzen van je aura, of andere bloemen, of een kristallen wand van engelen. Doe wat goed voelt voor jou.

Zo eenvoudig is het! Je kunt dit zo vaak doen als je zelf wilt, bijvoorbeeld elke ochtend, maar ook vlak voordat je naar een feestje gaat, of voordat je een moeilijk gesprek moet voeren. Op deze manier houd je je eigen energie schoon en op peil. Je zult merken dat het werkt!

Wat ik zo leuk vind aan dit aurabeheer, is dat je er niets voor hoeft te kunnen: als je het moeilijk vindt om te visualiseren, dan werk je gewoon met het uitspreken van de intenties. En hoe handiger je er mee wordt, hoe meer je ermee kunt spelen. Dan kun je bijvoorbeeld met je handen de grenzen voelen, je kunt er kleur in brengen, of vrolijkheid, gouden sterretjes, alles mag!


Authentiek: je ware 'ik' (Donderdag 9 December 2010)
Authentiek zijn, een begrip dat in de mode is. Willen wat je doet en doen wat je wilt, dan ben je authentiek, zegt men. Jezelf zijn, je ware ‘ik’ wordt ook wel als omschrijving genoemd.

Hoe doe je dat dan, of beter nog: hoe vind je je ware ‘ik’?

Iemand attendeerde me op een stuk in de Happinez waar Maarten Toonder (en Susan Smit) dit heel mooi verwoorden:

“Het leren kennen van je ‘ik’ is een van de moeilijkste opgaven in je leven, want er zitten zoveel lagen overheen. We hebben onszelf van alles aangeleerd in het leven en op een gegeven moment denk je dat je dat bent, maar het is een jas die je hebt aangetrokken. Die jas trek je niet zo makkelijk meer uit, want dan voel je je kaal. Toch is het belangrijk dat je durft te ontdekken wat eronder zit. De meeste mensen die plechtig zeggen zichzelf te willen leren kennen, hebben geen flauw idee waarnaar ze op zoek zijn. Werkelijk je eigen ‘ik’ ontdekken heeft niets te maken met trots zijn omdat je een afspraak durft af te bellen, je slechte humeur niet maskeert of je beleefde glimlach thuislaat. Dat is geen persoonlijke groei, dat is gewoon ongezellig. Het is nog nadrukkelijker het Ego vooruitschuiven: kijk eens hoe ik mezelf durf te zijn! Je hebt je jas dan niet uitgetrokken, maar er juist een grote, aanstellerige hoed bij opgezet. Als je dieper durft te graven zul je in jezelf een ‘wij’ ontdekken: iets wat hetzelfde is bij iedereen, wat ons bindt.

Je zult eenheid voelen en je juist willen openstellen voor anderen, met meer begrip en meer onzelfzuchtigheid. Je ware ‘ik’ komt immers nergens zo sterk naar voren als in relaties met andere mensen. Als je je werkelijk verbindt met anderen, vraag je jezelf niet meer af of je wel genoeg jezelf bent, dan ben je het gewoon.”

Ik had het genoegen afgelopen weekend een metamorfosemassage te mogen ontvangen, waarbij ik een stukje van mijn ‘jas’ kon uitdoen. Misschien was het maar een klein stukje van de rits die openging, misschien had ik de hele jas al bijna uit. Onbelangrijk: je ware ‘ik’ ontdekken is een ontdekkingsreis waar je je hele leven aan spendeert.


Geloven dat je het waard bent (Maandag 25 Oktober 2010)
In 2006 realiseerde ik me dat na 18 jaar Koninklijke marine, mijn passie niet meer lag bij het marineofficier zijn. Ik had er veel geleerd, de wereld gezien, een mooie toekomst (loopbaan) voor de boeg, maar… ik wilde wat anders.

Toen ik dat tegen een collega zei, was zijn reactie: “ja jij kan dat, jij hebt geen gezin te onderhouden”, een andere collega vroeg me ‘ben je dan niet bang om al je zekerheden, om je pensioen op te geven?”. Ik vertelde het een vriendin en zij reageerde “je bent al 37, wat nu als je geen andere baan vindt?”. Iemand anders vroeg me “stel dat je te weinig geld gaat verdienen om je hypotheek te kunnen betalen?”. Kortom: meer angst dan vertrouwen.

Ik besloot voor mezelf te onderzoeken wat ik wilde gaan doen, kreeg dat snel helder, en vond een bedrijf waar ik dat zou kunnen doen. Ik stuurde mijn CV en in korte tijd had ik een nieuwe baan! Dit was voor mij nog eens de bevestiging dat je je eigen toekomst creëert.
In principe is alles mogelijk. Je kunt ontvangen waar je om vraagt. Of het nu om een leuke baan gaat, om opdrachten voor je eigen bedrijf, of om een parkeerplaats naast de ingang bij Ikea op een drukke zaterdagmiddag.

Je krijgt dat waar je om vraagt, oftewel dat wat je zelf met je intenties creëert. Bewust, dan wel onbewust. En dat geldt dus ook als je de overtuiging hebt dat je iets niet verdient, dat een ander er meer recht op heeft, dat een ander het harder nodig heeft dan jij, dat je niet alles kunt hebben, dat je voor een dubbeltje bent geboren… dan zul je het ook niet krijgen.

In mijn praktijk en werk bij essentiecoaching ontmoet ik veel mensen die hun eigen toekomst opnieuw willen vormgeven en zichzelf niet langer willen beperken door een overtuiging uit bijvoorbeeld hun opvoeding, jeugd, geloof, enz.

Een paar zaken waar het in mijn visie om draait bij het richten van je intenties en overtuigingen op dat wat je écht wilt:
1. Geloven dat je het waard bent.
2. Het vertrouwen hebben dat je het ook naar je toe zal komen, dat je het zult ontvangen.
3. Geloven in overvloed (niet in beperkingen denken).
4. Geloof je het echt? Alleen maar denken en willen, terwijl je eigenlijk (onbewust) niet het vertrouwen hebt dat je het waard bent, zal niet werken.

Dat klinkt allemaal heel logisch en eenvoudig, maar dan nog de uitvoering! Ik zal er hier nu één ding uitlichten: Geloven dat je het waard bent en vertrouwen hebben dat je het ook ontvangt. Een heel concrete oefening is de ‘spiegeloefening’. Ik vraag dan aan cliënten of ze voor een spiegel willen gaan staan, zichzelf aankijken en hardop willen zeggen dat ze van zichzelf houden. In mijn geval dus: “Marcel, ik hou van je”. Dat lijkt makkelijk, maar veel mensen zijn verbaasd dat ze dat niet kunnen. Vaak lukt het iemand wel om het ‘in z’n hoofd’ te zeggen, maar hardop uitspreken, dat lijkt toch wat anders te zijn. Je komt dan je (onbewuste) overtuigingen tegen. Dat je wellicht niet onvoorwaardelijk van jezelf houdt. Geeft niks, daarin ben je niet uniek. Gewoon doorgaan met deze oefening. Kijk of je het kunt zeggen zonder weerstand in je lichaam, vanuit een ontspannen houding. En als er wel weerstand is, ruim die dan op. Tijdens afspraken gebruik ik hiervoor verschillende technieken.
Het krachtige van de spiegeloefening vind ik dat je, als je hiermee gaat oefenen, je belemmeringen helder krijgt en deze kunt opruimen. Het gaat dan als vanzelf werken. Je programmeert als het ware je onderbewuste om onvoorwaardelijk in jezelf te geloven. Om ook je schaduwkanten voor lief te nemen. Zodra je onvoorwaardelijk van jezelf houdt, begrijp je dat ook de dingen waar je jezelf nu nog niet perfect in vindt, bij je horen, dat je een ‘lerend wezen’ bent, dat je elke dag leert, groeit, dat het leven vallen en opstaan is. Daar mag je van genieten!

O.k., en nu gelijk de dichtstbijzijnde spiegel opzoeken, en hardop zeggen dat je van jezelf houdt. Mooi mens daar in die spiegel hè.


Houthakkershemd (Woensdag 13 Oktober 2010)
Vorig jaar heb ik een heel oud huis gekocht en daar zes maanden lang bijna dagelijks aan verbouwd. Dat klussen deed ik de eerste maanden in zo’n rood-zwart geblokt houthakkershemd (vond ik terug in een van de verhuisdozen) dat waarschijnlijk zelfs in het begin van de jaren ’90 al niet echt meer kon.

Mijn toenmalige vriendin vond het verschrikkelijk, maar ik droeg het bijna elke dag. In het begin zei ze nog gewoon: “dat hemd kan echt niet meer”. Maar ik was geenszins van plan het uit te trekken, laat staan weg te gooien, ik vond het immers ideaal voor het klussen. Elke keer als ze zag dat ik het weer aan had, maakte ze er een opmerking over. Soms vriendelijk, soms dwingend, soms serieus, of soms juist met een grap. Het hielp allemaal niets, ik bleef het verschrikkelijke hemd gewoon dragen.

Na een aantal maanden vond mijn vriendin in diezelfde verhuisdoos een groene trui uit waarschijnlijk dezelfde periode als het houthakkershemd. Omdat ze ging schilderen, trok ze die groene trui aan. Toen ik het zag, reageerde ik geschrokken: “dat ziet er echt niet uit, dat kan echt niet meer, zelfs niet om in te schilderen, verschrikkelijk!”. Ik realiseerde me ineens hoe mijn rood-zwarte hemd mij moest staan en besloot onmiddellijk om het uit te trekken en weg te gooien.

Toen ze later trots aan een vriend vertelde hoe ze mij zover had gekregen het hemd weg te gooien, reageerde hij anders dan dat ze had verwacht. Hij zei: “dat betekent dus dat je maandenlang hetzelfde gedrag hebt vertoond, terwijl je na een week al wist dat dat niet ging werken…”.

Hij had gelijk. Ze had iedere keer hetzelfde gedrag vertoond. Weliswaar dacht ze dat ze steeds wat anders probeerde door het iedere keer op een andere manier te zeggen, maar in principe was het steeds weer hetzelfde gedrag: vertellen dat ze mijn hemd niet mooi vond.

Dat is iets wat we, met name in relaties, vaak doen. We vertonen iedere keer (min of meer) hetzelfde gedrag, maar verwachten wel een andere uitkomst, een andere reactie. En dat gebeurt bijna nooit. Als je niet tevreden bent over een bepaalde reactie die je steeds maar weer krijgt, kijk dan eens in hoeverre jij steeds hetzelfde reageert. Wanneer je dat herkent, dan is het misschien tijd om eens iets nieuws te proberen?!


beperkende overtuigingen (Dinsdag 28 September 2010)
Al eerder schreef ik in mijn blogs op deze site en op de pagina van Essentiecoaching over overtuigingen die je belemmeren iets te doen of te bereiken. Onlangs sprak ik hier met iemand over en zij vroeg mij: “ik vind dat ik eerst de zolder moet opruimen, voordat ik kan… want eerst moet mijn hoofd leeg zijn en dat kan pas als de zolder is opgeruimd”. Is dat nu een belemmerende overtuiging of niet? Zij vond van niet, want het voelde immers voor haar als juist.

Eerst nog even dit: mijn ervaring is dat in principe alles mogelijk is en dat de grootste belemmeringen vaak door mensen zelf worden opgeworpen. Als ik doorvraag naar iemands passie, dan hoor ik vaak “het liefst zou ik…, maar ja, je kunt niet alles hebben”, of “er zijn al zoveel anderen die dat ook willen”. Ik hoor dus meteen de belemmeringen die iemand zélf opwerpt waarom het eigenlijk wel niet zal gaan lukken. Wat iemand gelooft is een beslissende factor. Je onderbewuste wil immers bevestiging zien van wat je gelooft.

Oftewel, je overtuigingen zijn bepalend voor de energie die je uitstraalt, voor wat je creëert. Als je niet gelooft dat iets voor jou is weggelegd, dan zal dat ook niet voor je zijn weggelegd. Als je wel gelooft dat je iets zult bereiken, dan zal dat ook op je pad komen. Dat geloven doe je met je hart, het is geen truc, het is geen kwestie van willen (met je verstand), het gaat er om wat je wezenlijk, diep van binnen gelooft.

In mijn praktijk help ik mensen hun (onbewuste) overtuigingen onder ogen te zien. Of zo’n overtuiging waar is of niet, daar heb ik geen oordeel over, dat bepaal je namelijk zelf. Wanneer jij er (onbewust) voor hebt gekozen dat iets voor jou ‘waar’ is, dan is je gedrag daar ook op afgestemd, dan zorg je er ook voor dat de reacties die je krijgt op jouw handelen, in overeenstemming zijn met jouw waarheid. Wanneer jouw overtuiging botst met wat je verlangt, dan is het erg lastig dat verlangen te realiseren. Het is dan goed om je overtuiging(en) eens te onderzoeken. Zijn ze nu nog waar voor je, dienen ze je nu nog? Als dat niet langer zo is, dan kun je je overtuigingen loslaten. Daar zijn verschillende manieren voor. Loslaten, afscheid nemen van je oude overtuigingen, mag altijd met liefde en mildheid naar jezelf. Er was immers ooit een periode dat ze je tot nut waren, dat de overtuiging voor je werkte.

Het zou natuurlijk ook zo kunnen zijn, dat je je overtuigingen niet wilt loslaten. Dat je ontdekt dat wat jij zegt dat jouw verlangen is, helemaal niet jouw eigen verlangen is. Misschien ontdek je wel dat jouw verlangen eigenlijk het verlangen is van je ouders (onze zoon wordt ook advocaat), van je kinderen, van je omgeving. Je hiervan bewust worden, brengt je natuurlijk ook dichter bij jezelf.

Een overtuiging is dus niet per definitie belemmerend of beperkend. In het geval van “eerst de zolder opruimen, daarna pas iets anders gaan doen” (het eerste voorbeeld in dit blog), is de overtuiging dat eerst de zolder moet worden opgeruimd, dus geen beperking. Het zou pas een beperking zijn als je zegt “ik wil eerst dit, maar dat kan niet want ik moet eerst de zolder opruimen”. Snap je?

Belangrijk is tenslotte nog jezelf niet te straffen voor je overtuigingen. Als je elke avond tegen jezelf zegt “mij lukt ook nooit iets” heb je er zo een overtuiging bij, eentje die je wel zal beperken. Ben mild voor jezelf, lach er om, geniet ervan. Elke dag heb je de keuze om iets nieuws, iets anders te proberen, speel ermee. Houd je doel voor ogen en controleer zo nu en dan of je overtuigingen nog overeenkomen met je doel. Je mag van het leven genieten!


Overvloed (Maandag 19 April 2010)
Ik herinner me dat ik een aantal jaren geleden op een zaterdagochtend wakker werd (dat gebeurt me wel vaker) en lag te denken wat ik die dag zou willen. Een van de dingen die ik die dag graag zou doen, was een wandeling maken met een goede vriendin. Vervolgens bedacht ik me dat ze het op zaterdag vast wel druk zou hebben, dat ze misschien al andere afspraken had, boodschappen moest doen, … en dat het ook wel goed zou zijn als ze zou bellen, dan kon ik toch immers ook mijn verhaal kwijt?

Ineens realiseerde ik me wat ik aan het doen was: zelf allerlei beperkingen bedenken in plaats van te vragen wat ik daadwerkelijk wilde. Waarom doe ik dat, waarom denk ik in beperkingen en vraag ik niet gewoon om dat wat ik écht wil, om overvloed? Mijn intentie voor die dag was een wandeling met mijn vriendin en HOE dat gerealiseerd zou worden, daar besloot ik de controle over los te laten…. Later die middag belde ze dat ze in de buurt was, dat de zon scheen en of ik zin had om een stukje te gaan wandelen…

Leven in Overvloed: voor mij wil dat zeggen dat er genoeg is voor iedereen, dus ook voor mij. Dat betekent niet dat ik gehecht ben aan materiële dingen, aan bezittingen. Maar het betekent wel dat ik mijzelf het recht op een mooi huis, vrienden, voldoende inkomen, lekker eten, vakanties, liefde, kansen, werk, enzovoort niet ontzeg. Integendeel, ik geloof dat ik het waard ben en heb het vertrouwen dat ik het ook zal ontvangen. En omdat ik daarin geloof, ontvang ik het ook in overvloed.
Ik heb gemerkt dat veel mensen zichzelf allerlei beperkingen opleggen door verschillende overtuigingen die ze hebben: “er zijn mensen die het harder nodig hebben, ik kan ook wel met minder toe, geld maakt niet gelukkig, je moet eerst hard werken voor je een vakantie verdient, JE KUNT NIET ALLES HEBBEN”.
Nogmaals, er is genoeg voor iedereen. Niet iedereen wil bijvoorbeeld in zo’n oude gedeukte Land Rover rijden als waar ik in rijd, en voor de mensen die dat wel willen, die zichzelf dat waard vinden, zijn er beslist genoeg exemplaren. Misschien heb je de dingen die je wilt (nog) niet omdat je nog niet kunt kiezen, of omdat het niet in je hoogste goed is. Prima, maar denk niet in beperkingen.

Veel van die beperkingen zijn ontstaan tijdens je opvoeding, je jeugd, of vanuit het geloof. En het is ook echt Hollands (wie voor een dubbeltje is geboren…). Waarom zou je in die beperkingen blijven geloven, jezelf tekort blijven doen? Het is je geboorterecht om te beminnen en om bemind te worden, om gevoed te worden, om een dak boven je hoofd te hebben, om je veilig te voelen. Je mag genieten van het leven!


Afscheid (I) (Dinsdag 23 Maart 2010)
Toen ik vorig jaar januari voor het eerst hoorde dat mijn vader kanker had (longtumor), lag ik zelf in het ziekenhuis en was mijn energie zo laag, dat het niet echt tot me doordrong. Ondanks mijn opleidingen, levenservaring en het geloof dat de dood niet het einde is, stak ik in eerste instantie mijn kop in het zand en dacht: "als straks die zware bestraling en chemo voorbij zijn, is er niets meer aan de hand en gaan we nog vrolijk minimaal 10 jaar verder". Dat ging dus even anders. Afgelopen zaterdag, 13 maart 2010, was de crematie van mijn (62 jaar jonge) vader. Ondanks alle dankbaarheid voor de manier waarop wij afscheid hebben kunnen nemen en ondanks alle mooie herinneringen, zette het mij wel aan het denken.

Ik heb mijn vader het afgelopen jaar vaak Reiki gestuurd, dat verlichtte zijn pijn en zorgde ervoor dat hij een nacht goed kon slapen. Reiki kan heel veel en werkt automatisch daar, waar het het hardst nodig is. Reiki kan echter niet alles. Ondanks dat ik dat wel wist, leverde het me soms toch frustratie op. Al mijn helende krachten waren niet in staat mijn vader te genezen. En misschien ook wel terecht.

En nu natuurlijk het allemaal een plaats geven, het verdriet verwerken. Want zoals Elia Barceló in haar roman 'Stemmen uit het verleden' zo treffend schrijft: "iemand is niet verantwoordelijk voor zijn littekens... maar wel voor zijn niet-gesloten wonden". Je kunt je tijd verdoen met piekeren, je vastklampen aan het verleden en vol zelfmedelijden blijven, of de werkelijkheid accepteren, het verdriet helen en weer genieten van het leven. Die keuze maak je zelf bij elk afscheid.


Dank (Dinsdag 23 Maart 2010)
In mijn eerste Blog wil ik een aantal mensen bedanken voor de hulp die ze mij hebben geboden.

Allereerst Annemieke, die mij hielp bij de keuze om echt voor mijn passie te kiezen en mijn eigen praktijk te beginnen. Marijke, die zo vol lof was over mijn behandelingen, dat al snel nog meer cliënten de weg naar mij wisten te vinden. Aida voor het kritisch doorlezen van de concept teksten. Leo, die mij in een van onze inspirerdende gesprekken op de naam voor mijn praktijk bracht. En natuurlijk Thijs voor het zo kundig vertalen van mijn wensen in een schitterend ontwerp en dat vervolgens uitbouwen tot deze site.


. (.)
.


Blog

Recente artikelen

Richtinggevers